سه شنبه, خرداد ۰۱, ۱۳۹۷
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم ورود

Posts Tagged ‘علی ع’

اعتماد روحانی به امریکا و پشت پای کدخدا به برجام

تاریخ تکرار می شود
بازتولید داستان حکمیت: اعتماد روحانی به امریکا و پشت پای کدخدا به برجام
ابوموسی اشعری چگونه امام را عزل کرد و در برابر عمروعاص فریب خورد؟
آنگاه عمروعاص به منبر رفت و گفت:«مردم! سخنان ابوموسی را شنیدید،او امامش را عزل کرد من نیز با او موافق هستم و امامش را عزل می‌کنم.اما برخلاف او،معاویه را برخلافت ابقا می‌نمایم.او خونخواه عثمان است و شایسته‌ترین مردم برای خلافت.» حالا شده است ماجرای خروج ترامپ از برجام و باقی ماندن روحانی!

گروه معارف – رجانیوز: آن چیزی که سرنوشت هر جامعه را رقم میزند تنها رفتار مسئولان آن جامعه نیست بلکه مثلث مسئولان، خواص و مردم باهم، عامل رقم خوردن سرنوشت یک جامعه اند. در این میان آنچه که مهم است، بینش و سطح تحلیل مردم جامعه نسبت به وقایع آن و رفتار و نفوذ خواص و مسئولان آن جامعه است و یکی از مولفه های مهم به دست آمدن این بینش و تحلیل صحیح از مناسبات و اتفاقات روز جامعه ، مطالعه تاریخ و برهه های مختلفی است که در تاریخ گذشته است. تاریخ تکرار می شود و ملتی که از تاریخ عبرت نگیرد، قهرا باید بارها و بارها آن را تجربه نماید.مشابه تمامی اتفاقاتی که طی این چند سال بر سر مذاکره با آمریکا، امضای برجام و ایضا بدعهدی و خروج آمریکا از این توافق گذشته است، در تاریخ صدر اسلام و در ماجرای تلخ حکمیت تجربه کرده بودیم.

وقتی معاویه در بحبوحه ی جنگ صفین احساس کرد قافیه را باخته و به شکست نزدیک شده است با مشاورت زیرکانه ی عمر و عاص طرحی نو برانداخت و قرآن های برسر نیزه را علم کرد تا بدین واسطه به مذاکره و در نتیجه خروج از شکست قطعی از سپاه امیرالمومنین(ع) نائل شود.

در این میان امیرالمومنین(ع) به عنوان رهبر و امام جامعه اسلامی از اساس با قبول این مسئله مخالفت کرد و با قرآن ناطق خواندن خود، همه سپاه به خصوص خواص سپاه خود را از استفاده ابزاری عمروعاص

  

آیاتی که پیامبر در شأن علی(ع) معرفی کرد

پیامبر گرامی اسلام(ص) در روز غدیر آیاتی را در شأن امیرالمؤمنین(ع) و ائمه(ع) معرفی فرمود.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ خداوند متعال صفات و ویژگی‌های برترین خوبان بشریت یعنی پیامبر گرامی اسلام(ص) و اهل‌بیت(ع) را در قرآن بیان فرموده است و این آیات را جز از منابع وحی یعنی بیانات معصومین(ع) و هدایت‌های الهی نمی‌توان کشف کرد. یکی از منابع رواییِ متواتر و متقنی که در آن برخی آیات بر ویژگی‌های اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع) تعیین مصداق شده است، خطبه رسول گرامی اسلام(ص) در روز غدیر مشهور به خطبه غدیریه است. پیامبر(ص) بارها در اثنای این خطبه آیاتی را تلاوت فرمودند و این آیات را در شأن امام علی(ع) و سایر اهل‌بیت(ع) معرفی فرمودند.

 بخشی از این آیات را در ادامه بخوانید:

* إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِیَّ بَعْدِی وَلِیُّکُمْ بَعْدَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلَیّ بِذَلِکَ آیَة …  «إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُون» وَ عَلِی بْنُ أَبی طالِبٍ الَّذی أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَی الزَّکاةَ وَهُوَ راکِعٌ یُریدُالله عَزَّوَجَلَّ فی کُلِّ حالٍ.

جایگاه او (علی(ع)) نسبت به من به سان هارون نسبت به موسی است، لیکن پیامبری پس از من نخواهد بود او (علی)، صاحب اختیارتان پس از خدا و رسول است؛ و پروردگارم آیه ای بر من نازل فرموده که: «همانا ولی، صاحب اختیار و سرپرست شما، خدا و پیامبر او و ایمانیانی هستند که نماز به پا می دارند و در حال رکوع زکات می پردازند.» و هر آینه علی بن ابی طالب نماز به پا داشته و در رکوع

  

مباهله به چه روزی گفته می شود؟

به مناسبت روز مباهله
روز بیست و چهارم ذیحجه روزی است که رسول خدا صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَاله با نصارای نجران مُباهَلَه کرد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نبض سحر، مباهله در لغت عرب به معنی درخواست عذاب بر مخالف در اعتقاد است و برای اولین بار پیامبر آماده شد تا با سران مسیحی منطقه نجران به مباهله برخیزد و حتی دست حسن و حسین را گرفت و با دختر و داماد خود در گوشه بیابان حاضر شد، و منتظر آن گشت که سران مسیحی نجران از اسقف و کشیش برای مباهله حاضر شوند ولی آنان با مشاهده آیات صدق پیامبر عقب نشینی کردند و پرداخت جزیه را بر مباهله برگزیدند.
این معجزه یعنی مباهله برای اثبات صدق دعوی در قلمرو و عقائد باقی و پایدار است و هم اکنون نیز این دعوت باقی است و لازم است به سمع مخالفان اسلام برسد. آنان از هر فرقه و گروهی باشند اگر به خدا ایمان دارند، در سرزمین دور از اجتماع آماده مباهله باشند و طرفین بر علیه یکدیگر از خدا عذاب بطلبد، آنگاه ببینند عذاب خدا فرود میآید یا نه و اگر فرود میآید کدام یک از دو طرف را طعمه خود قرار میدهد؟

مرحوم علامه طباطبائی در مورد مباهله چنین میگوید:

هر فرد با ایمان با تأسی به نخستین پیشوای اسلام میتواند در راه اثبات حقیقتی از حقائق اسلام با مخالف خود به مباهله بپردازد و از خداوند برای او درخواست عذاب کند.
و هر فردی از مسیحیان و کلیمیان که بخواهند این معجزه الهی را از نزدیک مشاهده کنند. میتوانند با فردی از افراد با ایمان اسلام در مورد حقانیت اسلام به مباهله بر خیزند و نتیجه آن را با دیدگان خود مشاهده نمایند.
امام صادق (علیه السلام) به یاران خود همین دستور را میداد که مخالفان را به مباهله دعوت کنند یکی از یاران آن حضرت به نام ابو مسروق به حضرتش گفت: من با مخالفان با آیه «وَاُولِی الأمْرِ مِنْکُمْ» نساء/۵۹٫ بر فضیلت و پیشوائی شما استدلال میکنم آنان میگویند این آیه مربوط به فرماندهان سپاه است و وقتی با آیه «اِنَّما وَلِیُّکُم اللهُ وَرَسُولُهُ…» مائده/۵۵٫ بر امامت علی(علیه السلام) احتجاج میکنم میگویند: این آیه مربوط به افراد با ایمان است نه شخص خاصی و هر موقع با آیه «اِلّا المَوَدَّهَ فِی القُرْبی» شوری/۲۳٫ استدلال میکنم، مخالفان میگویند: این آیه مربوط به تمام بستگان پیامبر است.
امام صادق (علیه السلام) در پاسخ سائل فرمود: در چنین صورت آنان را به مباهله دعوت کن آنگاه نحوه مباهله را بیان کرد و فرمود: چیزی نمیگذرد مگر اینکه آثار مباهله ( نزول عذاب) را مشاهده میکنی. (کافی، ۲/ کتاب دعا، باب مباهله).
آیه مباهله چگونه مؤید این نکته است که اهل بیت در آیه تطهیر، علی و فاطمه و حسن و حسین هستند؟

با نگاهی گذرا به آیه مباهله متوجه می شویم که «أبناء» و «أنفس» جمع و «نساء» اسم جمع است، پیغمبر اکرم (صلی الله علیه واله) باید حداقل نُه نفر را همراه خود میبرد (۳ مرد، ۳ زن، و ۳ فرزند)؛ زیرا اقلّ جمع ۳ نفر است، در حالی که فقط چهار نفر را همراه خود برد. این، نشان میدهد که آن حضرت بیش از چهار نفر، واجد صلاحیت برای شرکت در میدان مبارزه معنوی نیافت.
فخر رازی داستان مباهله را این گونه نقل میکند:

رسول اکرم (صلی الله علیه واله) در حالی که برای مباهله خارج شد که جامه نادوخته پشمین سیاه رنگی بر

  

انتخاب نام امام علی‌ از سوی خداوند

خبرگزاری رسا _ با وجود اعتراف بسیاری از بزرگان اهل سنت به اینکه نام حضرت علی (ع) را خداوند متعال انتخاب کرده است کارشناسان شبکه های وهابی با این دیدگاه اهل سنت مخالفت کردند و منکر چنین قضیه ای شدند.

به گزارش سرویس مانیتورینگ خبرگزاری رسا ، از آن جایى که تمامى کتب آسمانى، نام حضرت محمد (ص) و امام على (ع) را به ترتیب به عنوان نبوت و امامت ذکر کرده اند مى توان گفت: پروردگار نام این دو نفر را هزاران سال قبل از خلقت و در ملکوت اعلى ثبت نموده است. لذا نامگذارى امیرالمؤمنین علی (ع) پس از ولادت ایشان صورت نگرفته است بلکه پیش از آن بوده است، به طورى که:http://www.rasanews.ir/Images/News/Larg_Pic/17-2-1393/IMAGE635350835207070288.jpg

۱- حافظ گنجی که از شخصیت های مورد تائید بزرگان اهل سنت می باشد، در کتاب «کفایه الطالب، ص۴۰۶» نقل می کند:

«وقتی ابوطالب (ع) قضیه ورود فاطمه بنت اسد به درون کعبه را شنید، (این ماجرا حداقل سه شبانه روز نقل محافل مکه بود) به کنار کعبه شتافت و در همان ابتدا که فاطمه بنت اسد از شکاف کعبه بیرون آمد، قنداقه از وی گرفت و روی به خدای عالم کرده عرضه داشت:

یا رب هذا الغسق الدجی / والقمر المنبلج المضی
بین لنا من أمرک الخفی / ماذا ترى فی اسم ذا الصبی
ای خداوند تاریکی و آفتاب و ماه! از آن امر و الطاف خفی خود بر ما روشن نما که ما اسم این کودک را چه بگذاریم.

جناب ابوطالب شنید صدای هاتفی را که می گوید:
یا أهل بیت المصطفى النبی / خصصتم بالولد الزکی
إن اسمه من شامخ العلی / علی اشتق من العلی
ای دودمان مصطفای پیامبر اکرم (ص)، خداوند این نوزاد تازه را ویژه شما گرداند. نام او از ناحیه خداوند است و او علی است که مشتق شده از نام خداوند».

۲- قندوزی حنفی در کتاب «ینابیع المودة، ج۲، ص۳۰۶» نقل می کند و می گوید:

«ابوطالب (ع) از این قضیه (انتخاب نام امام علی (ع) از طرف خداوند) بسیار شادمان شد و در برابر خداوند سجده کرد و ده شتر برای امیرالمومنین (ع) عقیقه کرد. این شعر ابوطالب و صدای هاتف قضیه در لوحی نوشته شد و در خانه خدا آویزان بود و بنی هاشم بر قریش فخر فروشی می کردند از این جهت، تا اینکه این لوح در زمان جنگ حجاج با ابن زبیر به سرقت رفت».

و نیز در «ینابیع المودة» از امام الحرم از سیره «وسیله المتعبدین» الشیخ الصالح عمر بن

  

آنجا که قهرمانان پا پس کشیدند

داستان دارد آن شب هراس‌انگیز که دشمنان پیامبر(ص) برای ترور او نقشه ریختند تا کار را تمام کنند. داستان دارد آن شب که خداوند نقشه سرّی کافران را برای پیامبر(ص) فاش کرد و حضرت ماجرا را با علی(ع) درمیان گذاشت. آن شب، داستانی بود در زمین و داستانی شد در عالم بالاتر. پس از آن چون و چرا که فرشتگان بر سر خلیفه‌اللهی انسان با خداوند کردند، اکنون پای آزمون در میان بود و خداوند صحنه را چنان چید تا فرشتگان به پاسخ سوال خویش برسند و راز پاسخ کوتاه خداوند برملا شود که «انّی اعلم ما لاتعلمون. همانا من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید». آن شب بزرگ پا که نه، پر و بال جبرئیل و میکائیل هم به ماجرا باز شد. اگر حکیم میرفندرسکی می‌گوید «صورتی در زیر دارد، آنچه در بالاستی» و دست‌کم برای خوبی‌های زمینی، نمونه و مثالی در عالم بالاتر باید جست، آن شب روی زمین ماجرایی رفت که منحصر به زمین ماند و در عالم بالا تکرار نشد.
انسان‌ها دو گروهند. گروهی قابل خرید و فروش و معامله‌اند. برخی از اینها را