شنبه 28 دی 1398
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم ورود

Posts Tagged ‘رئیس جمهور’

لطفاً حرفه‌ای‌تر تحریف کنید!

همه راه‌ها
به تو ختم می‌شوند
حتی آنها که
برای از یاد بردنت
طی کرده‌ام.
این شعر محمود درویش شاعر فقید فلسطینی را می‌توان زبان حال این روزهای دولتمردان کشورمان دانست. گمان می‌رفت که از تجربه تلخ برجام درس گرفته‌اند و به خود آمده‌اند اما این روزها درباره موضوعات مختلف حرف‌هایی می‌زنند که نشان می‌دهد در همچنان بر همان پاشنه می‌چرخد و امید نه به خدا که به کدخداست.
برای ادامه یک راه ‌اشتباه باید ابتدا مسیر پیموده شده را تطهیر کرد و ‌اشتباهات و خسارات را موفقیت و دستاورد جا زد. اینگونه است که آقای ظریف در اظهاراتی عجیب در نشست با فعالان فضای مجازی می‌گوید؛ «ما هیچ کاری را انجام ندادیم تا قبل از آنکه آمریکا تعهدش را انجام دهد. یک پیچ از نطنز باز نکردیم تا وقتی

ده‌ها پله پائین‌تر از «هیچ»!

ده‌ها پله پائین‌تر از «هیچ»!(نکته)

«پیشرفت و آینده کشور در سایه تعامل با دنیاست یا تقابل»؟! این پرسشی بود که دیروز آقای روحانی در مراسم آغاز سال تحصیلی دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی در دانشگاه تهران مطرح کردند و در پاسخ به این پرسش، گفتند: «41 سال است ما هنوز به جواب روشن و قاطع در کشور نرسیدیم. یک عده می‌گویند تعامل سازنده باید داشت و عده‌ای دیگر عنوان می‌کنند که باید به سمت تقابل مستمر و دائم برویم»! جناب رئیس‌جمهور توضیح ندادند که چه کسانی خواهان «تقابل مستمر و دائم» در سیاست خارجی هستند؟! جمهوری اسلامی ایران به گواهی اسناد موجود از آغاز شکل‌گیری تا‌کنون خواستار تعامل سازنده با دیگر کشورها بوده است و تنها رژیم اشغالگر قدس را به دلیل آنکه یک رژیم جعلی است، قابل تعامل نمی‌دانسته و نمی‌داند و آمریکا را به این علت که اولاً خواستار براندازی جمهوری اسلامی است و ثانیاً به علت آنکه آشکارا، تسلیم ایران را در مقابل خواسته‌های استعماری و استکباری خود دنبال می‌کند، درخور و شایسته تعامل نمی‌داند. حالا باید از آقای روحانی پرسید، اگر منظورتان از تعامل در سیاست خارجی، تعامل با اسرائیل و آمریکا نیست، پس منظورتان چیست؟! و چه کسانی را می‌توانید آدرس بدهید که به قول شما در پی تقابل «مستمر و دائم» با سایر کشورها هستند؟! بعید است که منظور آقای روحانی تعامل با رژیم اشغالگر قدس باشد که اگر باشد!… نه! حتماً نیست!
و اما، اگر منظورشان تعامل با آمریکا باشد -که به احتمال بسیار زیاد چنین است!- باید گفت؛
الف: مگر طی چند سال گذشته با موضوع برنامه هسته‌ای کشورمان با آمریکا به گفت‌و‌گو ننشستید؟ و در پاره‌ای از موارد، دل ندادید و قلوه نگرفتید؟ تا آنجا که امضای جان کری را تضمین دانستید و بعد از توافق هسته‌ای، این توافق را فتح‌الفتوح نامیدید و در پی آب و صابون بودید تا صورت منتقدان را بشویید و آنان را از خجالت بیرون بیاورید؟! خب، نتیجه چه بود؟ اگر بفرمایید نتیجه«هیچ» بود! جفا کرده و از بیان واقعیت دور شده‌اید، چرا که صنعت هسته‌ای کشور را از بین بردید، ده‌ها امتیاز نقد به حریف دادید، بسیاری از امکانات و ظرفیت‌های کشور را هزینه کردید، به جای لغو تحریم‌ها که هدف اصلی مذاکره بود، تحریم‌های فراوان دیگری را هم به ملت تحمیل کردید و… بنابراین آنچه به دست آوردید فقط «هیچ» نبود! بلکه ده‌ها پله پائین‌تر از هیچ بود. کاش به جای سخنرانی‌های بی‌سند درباره دستاوردهای تخیلی برجام، یک‌بار و فقط یک بار به یکی از دستاوردهای برجام اشاره می‌کردید! در آن صورت، حتماً به جای آنکه بفرمایيد «برجام، کوهی بود که بر سر مخالفان داخلی خراب شد»! می‌فرمودید «برجام، کوهی بود که بر سر ملت و نظام خراب شد»!
ب: جناب آقای روحانی! مگر حضرتعالی نبودید که می‌فرمودید؛ مگر کشورها دیوانه‌اند که بخواهند با آمریکا مذاکره کنند؟ ما که دیوانه نیستیم! هستیم؟!
کیهان-حسین شریعتمداری


نوبت کدام پاکت است؟

محمد ایمانی
برخی فعالان سیاسی را می‌توان رصد کرد که هم روی «رای مردم» مانور می‌دهند و هم به وقت اقتضا، دشمن «رای مردم» می‌شوند. به تازگی چهار تحلیل در همین زمینه از سوی مدعیان اصلاح‌طلبی منتشر شده که سرشار از خلاف گویی و تناقض است.
1- اولین تحلیل، مربوط به عباس عبدی است که در گفت‌وگو با نامه نیوز ادعا می‌کند «مردم این سخن را که رئیس‌جمهور اختیار ندارد، می‌پذیرند ولی نتیجه‌ای که از پذیرش این جمله گرفته خواهد شد این است که طبیعتا در انتخاباتی که بی‌اثر است و فرد فاقد قدرت را تعیین می‌کند شرکت نکنند. یعنی بخش قابل توجهی از مردم، این موضوع را می‌پذیرند و براساس همین پذیرش می‌گویند وقتی کسی اختیارات ندارد، لزومی به رأی دادن به او و انتخابش نیست».
2- تحلیل دوم، یادداشت سعید حجاریان در روزنامه سازندگی است؛ «شعار رأی من کو پس از انتخابات ریاست‌جمهوری دوره دهم مطرح شد… بکارگیری کلمه «رأی» را شاید بتوان در تفاوت مبنایی دیدن و گفتن جست‌وجو کرد… می‌توان دسته اول را passive و دسته دوم را active خواند… در ترکیه شاهد هستیم به‌ دلیل توازن قوا، صدای مردم به‌وضوح شنیده می‌شود و

دادن اختیارات بیشتر به کسی که برنامه‌ای ندارد سم است

عضو هیات رئیسه فراکسیون روحانیت مجلس گفت: دادن اختیارات بیشتر به رئیس‌جمهور در حالی که هیچ برنامه‌ای برای آن ندارد یک سم مهلک است.
عضو هیات رئیسه فراکسیون روحانیت مجلس گفت: دادن اختیارات بیشتر به رئیس‌جمهور در حالی که هیچ برنامه‌ای برای آن ندارد یک سم مهلک است.
حجت‌الاسلام نصرالله پژمانفر نماینده مردم مشهد در مجلس شورای اسلامی ، با اشاره به درخواست رئیس‌جمهور برای دادن اختیارات بیشتر به وی گفت: سوال ما از آقای رئیس‌جمهور این است که این اختیارات بیشتر را برای چه برنامه‌ای می خواهد استفاده کند. برنامه‌هایی که مربوط به دولت است و وظیفه دولت است که‌ باید آنها را انجام دهد اما دولت به شدت در انجام این وظایف و  اجرای برنامه‌ها کوتاهی می‌کند.
وی افزود: اختیارات به طور کامل در دست دولت هست و حتی این اختیارات بیشتر هم شده؛ جلساتی که سران سه قوه برگزار می‌کنند و مواردی دیگر همگی

رئیس‌جمهور روزانه چند ساعت کار می‌کند؟

موضوع ساعت کاری روحانی از زمانی سوژه رسانه‌ها شد که برخی از وزرا برای نحوه ملاقات با رییس‌جمهوری گلایه کردند.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان؛روزانه پنج ساعت کار می‌کند، بعضی‌ها هم می‌گویند 6 ساعت؛ البته اختلاف یک ساعت چندان مهم نیست. صحبت از رییس‌جمهوری است. این موضوع را همسایه او هم تایید کرده است. آقای عبدالله ناصری گفته است «او از ساعت 9:30 ‌تا 19 در دفتر کارش حضور دارد. هر روز می‌بینم نَه یک روز، نَه دو روز بلکه روزهای متعدد، «اسکورت» آقای روحانی، چه ساعتی دَم در خانه ایشان حضور پیدا می‌کند تا ایشان را به نهاد ریاست‌جمهوری ببرد.»

موضوع ساعت کاری روحانی از زمانی سوژه رسانه‌ها شد که برخی از وزرا برای نحوه ملاقات با رییس‌جمهوری گلایه کردند؛ که همین موضوع وقت ندادن‌ به وزرا موجب‌ نامه‌نگاری چهار وزیر درباره مسائل اصلی اقتصادی کشور به رییس‌جمهوری شد، نامه‌ای که محرمانه بود اما از رسانه‌ها سر‌درآورد.

بعد از آن هم نوبت به مشاور روحانی رسید که از عدم ملاقات ‌رییس‌جمهوری با آقای توکلی درددل کند. آقای توکلی درباره این سنگ


 

درباره‌ی سایت

امام خمینی

اگر من بخواهم یک توصیه به شما بکنم، آن توصیه این خواهد بود که بصیرت خودتان را زیاد کنید؛ بصیرت. بلاهایی که بر ملت ها وارد میشود، در بسیاری از موارد، بر اثر بی بصیرتی است. خطاهایی که بعضی از افراد می کنند، بر اثر بی بصیرتی است. بصیرت خودتان را بالا ببرید. آگاهی خودتان را بالا ببرید. من مکرر این جمله امیرالمؤمنین علیه السلام را در گفتارها بیان کردم که فرمود: « الا و لا یحمل هذا العلم الا اهل البصر و الصّبر »

اللهم عجل لولیک الفرج