پنجشنبه, مرداد ۲۵, ۱۳۹۷
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم ورود

فتنه گرانی که ضد انقلاب شدند

جریان فتنه که اساس شکل‌گیری آن بر توهم، تکبر و لجاجت پایه‌گذاری شده، با فراخوان به آشوب به بهانه‌ی حمایت از قیام‌های مردمی مصر و تونس در روز ۲۵ خرداد که گفته می‌شود متأثر از برخی عناصر برون‌ مرزی و یا فشار عوامل افراطی داخلی بوده، اشتباه تاریخی بزرگی را مرتکب شد که پیامدهای ذیل را برای آن رقم زد: ۱ـ برملا شدن همسویی این جریان با اهداف بیگانگان به ویژه آمریکا و اسرائیل که با ادامه شرایط فعلی منطقه‌ای بیشترین سود را از اغتشاش در جمهوری اسلامی به خود اختصاص می‌دهند، چرا که افکار عمومی از خیزش‌های مردمی به سمت جمهوری اسلامی برگشته و زمینه‌ی سرکوب و یا مصادره‌ی انقلاب‌های مردمی توسط رژیم‌های سکولار و وابسته فراهم می‌آید. ۲ـ روشن شدن ماهیت کاملاً ضد انقلاب  و برانداز این جریان که تاقبل از این تلاش می‌کرد در سایه‌ی اختلافات جناحی و رقابت‌های درونی نظام، خود را پنهان نماید، اما در فاز جدید با میدان دادن به منافقین، کمونیست‌ها و همراهی گروهک‌های تروریستی مثل پژاک و گروهک ریگی و استفاده از شیوه‌های خشن و مسلحانه و همچنین جسارت به تصاویر حضرت امام خمینی(ره) و شعار علیه رهبری و اصل نظام و بی‌اعتنایی به بهانه‌ی اولیه‌ی فراخوان یعنی حمایت از مردم تونس و مصر، ماهیت ضد انقلابی وبرانداز خود را نشان داد. ۳ـ شفاف شدن حمایت بیگانگان از فتنه‌گران که با شجاع نامیدن اغتشاشگران از سوی اوباما و ابراز خوشحالی سران تل‌آویو از آنان و اعلام حمایت او پشتیبانی از این حرکت ضد انقلابی دیگر هیچ تردیدی در ارتباط و همراهی بیگانگان با  این جریان باقی نماند. با توجه به چنین پیامدها و آثاری بود که برخی تحلیل‌گران دست زدن به چنین اقدامی را نشان ‌دهنده‌ی بلوغ و عدم هوشمندی سیاسی کروبی و میرحسین  دانستند و بر اشتباه بودن این فراخوان تأکید کردند. حال آن که طراحان این اقدام به زعم خود، چنین اقدامی را در شرایط فعلی دارای کارکردی دو سر بُرد می‌دانستند. به این معنا که اگر نظام جمهوری اسلامی به این درخواست مجوز می‌داد، فتنه‌گران با حضور آزاد و با پوشش حمایت از مردم مصر و تونس و با شبیه‌سازی مطالبات فتنه‌گرانه‌ی خویش با مردم این کشورها، توجه افکار عمومی را به خود جلب می‌کردند و اگر نظام مجوز نمی‌داد هم مدعی ترس نظام از این جریان و داشتن قدرت و نفوذ می‌شدند. اما برخلاف این تصور سران فتنه(سران ضد انقلاب) و این واقعیت که قبل از این هم چنین درخواست مجوزهایی که به معنای فراخوان به قانون ‌شکنی بود و حتی وقتی با مخالفت رسمی هم روبرو می‌شد، مانع به خیابان آمدن قانون ‌شکنان و اغتشاشگران نبود، در پاسخ به این فراخوان تنها عده‌‌ی محدودی از عناصر ضد انقلابی و اوباش به خیابان‌ها آمدند که جز خشونت و ترور حاصلی نداشت و از سوی دیگر هیچ شعار و نمادی هم که گویای حمایت از مردم مصر و تونس باشد به چشم نخورد. به علاوه عده قلیل و معدود اغتشاشگران هم به مثابه نوعی وزن ‌کشی برای جریان فتنه به حساب می‌آمد که با ادعاهای مطرح در فضای مجازی و تبلیغات و جنجال‌های مربوط به آن فاصله‌ی معناداری داشت. از این رو نه تنها این فراخوان هیچ بُردی برای سران فتنه (سران ضد انقلاب)پدید نیاورد بلکه موجب شد: ۱ـ برخی نخبگان که بر اساس مصلحت‌ اندیشی و یا احتمال کمک به بازگشت سران فتنه سکوت کرده بودند، به اعلام برائت و بیزاری از آنان پرداخته و بر علیه این حماقت تاریخی آنان اعلام موضع‌گیری نمایند. ۲ـ در بدنه‌ و پایگاه اجتماعی این جریان ریزش نهایی صورت گرفته و زمینه‌ی انزوا و طرد اجتماعی سران فتنه تشدید و نهایی گردد. با توجه به این پیامدها و نتایج است که امروز دستگیری و محاکمه‌ی سران فتنه(سران ضد انقلاب) به یک خواست همگانی تبدیل و نه تنها فراخوان ضدانقلاب برای نجات فتنه‌گران در روز یکشنبه اول اسفند ماه هیچ بازتابی نداشت، بلکه ذلّت و خفّت سران فتنه هم دیگر هیچ ترحمی بر نمی‌انگیزد و اصرار به مجازات آنان همچنان ادامه دارد. چرا که واقعه‌ی سیاه ۲۵ بهمن نشان داد، فتنه وارد فاز جدیدی شده که یک ضدانقلابی‌گری و معارضه‌ی آشکار با اصل نظام و همراهی با دشمنان و بیگانگان است.

  
کلمات کلیدی:

 

بایگانی حدیث

امام خامنه ای