پنجشنبه, مرداد ۲۵, ۱۳۹۷
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم ورود

جرعه های معرفت

جرعه های معرفت-شرح حدیث معصومین (ع) در کلام رهبر معظم انقلاب
عَنْ أَبِی عَبْداللهِ(ع) قَالَ: لَا تَکُونُ الصَّدَاقَهًْ إِلَّا بِحُدُودِهَا فَمَنْ کَانَتْ فِیهِ هَذِهِ الْحُدُودُ أَوْ شَیْ‏ءٌ مِنْهَا فَانْسُبْهُ إِلَی الصَّدَاقَهًْ وَ مَنْ لَمْ یَکُنْ فِیهِ شَیْ‏ءٌ مِنْهَا فَلَا تَنْسُبْهُ إِلَی شَیْ‏ءٍ مِنَ الصَّدَاقَهًْ فَأَوَّلُهَا أَنْ تَکُونَ سَرِیرَتُهُ وَ عَلَانِیَتُهُ لَکَ وَاحِدَهًْ وَ الثَّانِی أَنْ یَرَی زَیْنَکَ زَیْنَهُ وَ شَیْنَکَ شَیْنَهُ وَ الثَّالِثَهًُْ أَنْ لَا تُغَیِّرَهُ عَلَیْکَ وِلَایَهًْ وَ لَا مَالٌ وَ الرَّابِعَهًْ أَنْ لَا یَمْنَعَکَ شَیْئاً تَنَالُهُ مَقْدُرَتُهُ وَ الْخَامِسَهًْ وَ هِیَ تَجْمَعُ هَذِهِ الْخِصَالَ أَنْ لَا یُسْلِمَکَ عِنْدَ النَّکَبَات، [امام صادق(ع) فرمود: دوستى از روى راستى و درستى نباشد جز با شرایط آن، پس هر که در او آن شرایط یا پاره‌اى از آنها باشد، او را اهل چنین دوستى بدان و کسی که چیزى از آن شرایط در او نباشد او را به این گونه دوستى نسبت مده. اولش اینکه نهان و عیانش براى تو یکسان باشد. دوم اینکه زینت تو را زینت خود داند و زشتى تو را زشتى خود شمرد. سوم اینکه ریاست و دارائى، حالش را نسبت به تو تغییر ندهد. چهارم اینکه از آنچه توانائى دارد نسبت به تو دریغ نکند. پنجم که همه خصلت‌ها را در بردارد اینکه هنگام بیچارگى و پیشامدهاى ناگوار تو را رها نکند.](۱)
فی الکافی، عن الصّادق (ع): «لا تکون الصّداقهًْ الاّ بحدودها». صداقت (به معنای دوستی) مرزهائی دارد که اگر این خطوط اصلی و این مرزها وجود داشت، صداقتی که آثار فراوان شرعی و برادری شرعی بر آن مترتب است، مترتب خواهد شد؛ والاّ نه. «فمن کانت فیه هذه الحدود او شی‌ء منها فانسبه الی الصّداقهًْ». حالا اگر همه‌ حدود هم نبود، بعضی از این خطوط و مرزها باید باشد تا صداقت صدق کند.
و من لم یکن فیه شی‌ء منها فلا تنسبه الی شی‌ء من الصّداقهًْ فأوّلها ان تکون سریرته و علانیته لک واحدهًْ. اول این است که ظاهر و باطنش با تو یکسان باشد. اینجور نباشد که در ظاهر اظهار دوستی کند، [اما] در باطن با تو دشمن باشد؛ یا اینکه دوست نباشد حداقل خیر تو را نخواهد. این اولین شرط صداقت است.
و الثّانیهًًْْ ان یری زینک زینه و شینک شینه؛ [دوم اینکه] آنچه را که زینت توست، زینت خود بداند؛ آنچه عیب توست، عیب خود بداند. اگر شما به مقام علمی دست پیدا می‌کنید، یا یک کار برجسته‌ای می‌کنید که زینت برای شماست، این را برای خودش زینت بداند. اگر خدای نکرده چیزی در شما هست، صفتی، کاری، عملی که موجب عیب شماست، این را عیب خودش بداند؛ که طبعاً آثاری بر این مترتب است: سعی می‌کند برطرف کند، سعی می‌کند آن را پنهان کند. اینجور نباشد که منتظر بماند تا شما یک لغزشی پیدا کنید، خوشحال بشود از این لغزش. صداقت این نیست.
و الثّالثهًًْْ ان لاتغیّره علیک ولایهًْ  و لا مال؛ [سوم اینکه] اگر به یک قدرتی، حکومتی، ریاستی دست پیدا کرد، یا به یک مالی دست پیدا کرد، ثروتمند شد، وضعش با تو عوض نشود، تغییر نکند. بعضی‌ها اینجوری‌اند؛ با آدم رفیقند، به مجرد اینکه به یک مال و منالی، پولی، زندگی‌ای، چیزی می‌رسند، آدم می‌بیند اصلا آدم را نمی‌شناسند؛ از این قبیل هم دیده‌ایم آدم‌هایی را. اینجور نباشد. داشتن مال و مقام، او را عوض نکند، وضعش را با تو [عوض نکند].
و الرّابعهًًْ ان لا یمنعک شیئا تناله مقدرته؛ [چهارم اینکه] هر کار از دستش برمی‌آید، از تو دریغ نکند. خدمتی می‌تواند بکند، کمکی، وساطتی، توصیه‌ای، هر کار می‌تواند برای تو بکند و خیری به تو برساند؛ از این امتناع نکند.
و الخامسهًْ و هی تجمع هذه الخصال ان لا یسلمک عند النّکبات؛ [پنجم اینکه[ در نکبت‌ها و رویگردانی‌های دنیا تو را رها نکند. [اگر] به یک مشکلی دچار شدی، [به یک] بیماری‌ای دچار شدی، سختی‌ای پیدا کردی؛ انواع و اقسام سختی‌ها دیگر – حالا در زمان ما ملاحظه می‌کنید؛ سختی‌های سیاسی و سختی‌های اقتصادی و حیثیتی و همه چی هست؛ انواعش را داریم می‌بینیم، که در گذشته در دوران‌هائی اینها را نمی‌دیدیم، لیکن حالا جلوی چشم ماست؛ امتحانها فراوان است – [در] اینطور موارد تو را رها نکند؛ کمک کند.
———————–
* شرح حدیث در ابتدای درس خارج؛۲۰/۱۰/۸۹
‌۱].اصول کافى، جلد ۴، صفحه: ۴۵۲، روایهًْ:۶ [
پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای
  

 

بایگانی حدیث

امام خامنه ای